Είναι απόγευμα της Πέμπτης 9 Απριλίου του 2009 και κάθομαι απογοητευμένος απέναντι από τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου Intercontinental της Doha στο Qatar. Δυστυχώς, με την καθυστέρηση στο αεροδρόμιο δεν πρόλαβα την πρώτη συνέντευξη τύπου της χρονιάς και αισθάνομαι όλα να έχουν πάει στραβά. Ξαφνικά, μια γνώριμη φιγούρα εμφανίζεται στην είσοδο.

Περπατάει γρήγορα (για να αποφύγει οπαδούς και δημοσιογράφους) και γρήγορα συνειδητοποιώ ότι δεν είναι άλλος από τον Πρωταθλητή του 2008, Valentino Rossi. Τα βλέμματά μας διασταυρώνονται και σηκώνω διστακτικά το χέρι μου ψιθυρίζοντας "ciao Vale". Φαντάζομαι ότι θέλει να πάει το συντομότερο να ξεκουραστεί και να συγκεντρωθεί για τις πρώτες ελεύθερες δοκιμές της Παρασκευής. Με έκπληξη τον βλέπω αντί να πηγαίνει προς το ασανσέρ, να μου προτείνει το χέρι και να με χαιρετάει. Με ρωτάει τι κάνω, πως είναι ο καιρός στην Ελλάδα, πως μου φαίνεται ότι ξεκινάει και πάλι το Πρωτάθλημα. Αυτά δηλαδή που ήθελα να τον ρωτήσω κι εγώ, εκτός βέβαια από τον καιρό την Ελλάδα...

Διαβάστε όλο το άρθρο στην μοναδική ετήσια επετειακή έκδοση "Valentino Rossi – Ο Θρύλος" που κυκλοφορεί τώρα στα περίπτερα, με 7,9 ευρώ.