Είθισται την εποχή που διανύουμε στα MotoGP να την αποκαλούμε «ηλεκτρονική», λόγω των πολλών ηλεκτρονικών βοηθημάτων που έχουν στη διάθεσή τους οι αναβάτες.

Τα διάφορα ...καλούδια που κάνουν πιο εύκολη την προσαρμογή των πρωτοεμφανιζόμενων στην κατηγορία και τους επιτρέπουν να κινηθούν ταχύτατα από την πρώτη κιόλας στιγμή, έχουν κατά καιρούς βρεθεί στο στόχαστρο των παλιότερων αναβατών (Rossi, Capirossi κ.α.) που έχουν ζήσει την εποχή των 2χρονων 500αριών.

Πολλοί θεωρούν πως ο «Βασιλιάς» αυτής της εποχής είναι ο Casey Stoner, o μοναδικός οδηγός που καταφέρνει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τις δυνατότητες της απαιτητικής Ducati -χάρη στα προηγμένα ηλεκτρονικά της- και ο οποίος μάλιστα έχει καταφέρει όχι μόνο να ζορίσει τον Valentino Rossi αλλά και να τον νικήσει αρκετές φορές. Όταν ο Αυστραλός κατέκτησε το 2007 το πρώτο Πρωτάθλημα των 800cc ο Rossi έκανε λόγο για τον «...πρώτο Πρωταθλητή της γενιάς του traction-control».

Είναι όμως έτσι; Μπορούν από μόνα τους τα ηλεκτρονικά να κάνουν οποιονδήποτε οδηγό Πρωταθλητή;

Tην απάντηση τη δίνει ο αρχιμηχανικός της Ducati, Filippo Preziosi: «Ο Casey είναι το αντίθετο απ' ότι διαβάζετε στις περισσότερες εφημερίδες. Λένε ότι αποδίδει τόσο καλά γιατί ανοίγει το γκάζι με κλειστά μάτια, αφού εμπιστεύεται το traction control. Η αλήθεια όμως είναι τελείως διαφορετική. Ακόμα και όταν το traction control είναι ρυθμισμένο να παρεμβαίνει λιγότερο απ' ότι σε άλλους αναβάτες, μπορεί να ελέγξει άψογα το σπινάρισμα της μοτοσυκλέτας, πολύ ομαλά. Ο Nicky (Hayden) λέει ότι δεν έχει ξαναδεί τόσο 'ευγενικό' αναβάτη με το γκάζι. Ο Casey ελέγχει την πρόσφυση με τον καρπό του...».