H πίστα του Εstoril βρίσκεται σε απόσταση 28 χιλιομέτρων από τη Λισσαβόνα, κοντά στον Ατλαντικό. Κατασκευάστηκε το 1972 από τον Fernanda Pires da Silva και στην αρχή φιλοξενούσε αγώνες του ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος F2.

Στις αρχές του '80 έγιναν έργα ανακατασκευής και το 1984 φιλοξένησε το πρώτο GP της F1. Πρόκειται για μια από τις πιο δύσκολες πίστες που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα των MotoGP. Η χάραξή της την κατατάσσει αυτόματα στην κορυφή της λίστας των πιο αργών σιρκουί του προγράμματος.

Έχει μια από τις μεγαλύτερες ευθείες του Πρωταθλήματος, μήκους 986 μέτρων, σημείο στο οποίο οι μοτοσυκλέτες μπορούν να αναπτύξουν ταχύτητα που ξεπερνάει τα 310km/h, ενώ διαθέτει και ένα από τα πιο αργά σικέιν του Πρωταθλήματος, το οποίο προστέθηκε το 1994 και βρίσκεται στο πίσω κομμάτι της πίστας.

Η αποστολή μηχανικών και αναβατών είναι ιδιαίτερα δύσκολη καθώς θα πρέπει να βρουν το ιδανικό στήσιμο ώστε οι μοτοσυκλέτες τους να αποδώσουν καλά τόσο στα κλειστά όσο και στα γρήγορα κομμάτια.

Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους κινητήρες οι οποίοι θα πρέπει να συνδυάζουν τη μεγάλη τελική ταχύτητα με την γεμάτη απόδοση στις χαμηλές στροφές.

Το γεγονός ότι βρίσκεται πολύ κοντά στα παράλια του Ατλαντικού έχει τις επιπτώσεις του καθώς οι καιρικές συνθήκες είναι ευμετάβλητες. Ο δυνατός αέρας που είναι συχνό φαινόμενο, μπορεί να επηρεάσει την κατάσταση της πίστας μειώνοντας τα επίπεδα πρόσφυσης αλλά και την προσπάθεια των αναβατών.

Ο αγώνας της Πορτογαλίας παραδοσιακά διεξάγεται το φθινόπωρο με εξαίρεση την περσινή σεζόν που έγινε την άνοιξη.