«Τους βάζω στην ίδια θέση. Ο Valentino άφησε τεράστιο αποτύπωμα στα μέσα ενημέρωσης, ενώ ο Marc τα έδωσε όλα μέσα στην πίστα, κερδίζοντας όλους τους μεγάλους αναβάτες που βρέθηκαν απέναντί του. Όσο για τον Lorenzo; Πολλοί μου έχουν πει ότι του μοιάζω».

Η αντίστροφη μέτρηση για την ολοκλήρωση του MotoGP 2026 έχει αρχίσει, καθώς απομένουν μόλις δύο αγωνιστικοί γύροι. Παράλληλα, η φετινή σεζόν σηματοδοτεί το τέλος της συνεργασίας του Pedro Acosta με την KTM, αφού από το 2027 ο Ισπανός θα φορά τα κόκκινα της Ducati, παίρνοντας θέση δίπλα στον Marc Márquez στην εργοστασιακή ομάδα του Borgo Panigale.

Για τον αναβάτη από τη Murcia ανοίγει ένα εντελώς νέο κεφάλαιο, με μια μεγάλη πρόκληση να τον περιμένει. Ο ίδιος μίλησε στην Ισπανική εφημερίδα As για τη μετακίνησή του στην Ducati, τις προσδοκίες του από τη νέα ομάδα, αλλά και για τον άνθρωπο με τον οποίο θα μοιράζεται το γκαράζ: τον Marc Márquez.

Έχοντας περάσει αρκετό καιρό περιμένοντας την πρώτη του νίκη στο MotoGP, ο δύο φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής κλήθηκε να συγκρίνει δύο διαφορετικές περιόδους της καριέρας του: την προσπάθεια να φτάσει στην πρώτη του επιτυχία στην κορυφαία κατηγορία και την αναμονή μέχρι να ολοκληρωθεί η μετακίνησή του στην Ducati. Για τον Acosta, η απάντηση είναι ξεκάθαρη.

«Η πρώτη νίκη άργησε πολύ περισσότερο, γιατί ήταν κάτι που είχα πραγματικά ανάγκη. Ήταν ο μοναδικός λόγος που σηκωνόμουν κάθε πρωί και αυτό που μου δημιουργούσε τόσες αμφιβολίες. Τελικά, ήρθε την κατάλληλη στιγμή, όταν ήμουν έτοιμος και έδειχνα ότι μπορούσα να οδηγήσω μια ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα και να το κάνω σωστά – ή τουλάχιστον να προσπαθήσω», εξήγησε.

Μάλιστα, ο Acosta θα μπορούσε να είχε βρεθεί στην Ducati ήδη από τη φετινή χρονιά, με μια Desmosedici της VR46. Ωστόσο, όπως παραδέχεται, εκείνη την περίοδο δεν βρισκόταν στην κατάλληλη ψυχολογική κατάσταση για ένα τέτοιο βήμα.

«Τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως εξελίχθηκαν. Ίσως να είχα ανέβει στη μοτοσυκλέτα, αλλά με όλη την απογοήτευση που κουβαλούσα τότε, δεν θα είχα καταφέρει να αποδώσω καλά. Η ευκαιρία ήρθε όταν ήμουν πλέον έτοιμος, ιδιαίτερα αφού είχα αφήσει πίσω μου τη δύσκολη περίοδο της περασμένης χρονιάς, όταν ένιωθα απογοητευμένος. Άρχισα να φέρνω αποτελέσματα, να αποδίδω καλά και να ξεχωρίζω σε σχέση με τους υπόλοιπους αναβάτες της KTM. Νομίζω ότι τότε κατάλαβα πως ήμουν έτοιμος να αναλάβω μια τέτοια πρόκληση», ανέφερε.

Η συνύπαρξη με τον Marc Márquez αποτελεί αναμφίβολα μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τον Acosta. Ο ίδιος, ωστόσο, δεν αντιμετωπίζει τη νέα συνεργασία αποκλειστικά ως μια μάχη για το ποιος θα επικρατήσει μέσα στην ομάδα. Αντίθετα, βλέπει στον οκτώ φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή μια μοναδική ευκαιρία να διδαχθεί από έναν αναβάτη που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο MotoGP.

«Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία – ή μία από τις τελευταίες – που θα έχει ένας νεαρός αναβάτης να μάθει από εκείνον πριν αποσυρθεί. Ο βασικός μου στόχος θα είναι να καταλάβω πώς λειτουργεί η ομάδα και πώς δουλεύουν εκεί. Έπειτα από έξι χρόνια στην KTM, γνωρίζω πολύ καλά τον τρόπο λειτουργίας της, αλλά δεν ξέρω ακόμη πώς θα είναι τα πράγματα στην Ducati. Επομένως, πρώτα θα πρέπει να προσαρμοστώ και στη συνέχεια να δω αν μπορώ σταδιακά να μάθω κάτι από τον Marc», είπε.

Όταν ρωτήθηκε αν ο ίδιος ο Márquez θα ήταν πρόθυμος να τον βοηθήσει, ο Acosta απάντησε με το γνωστό του χιούμορ:

«Αν ήμουν ο Márquez, θα άφηνα τον Acosta να μάθει από εμένα; Ε, αυτός ο τύπος (ο Pedro) θα πρέπει να τα δώσει όλα μέσα στον αγώνα, οπότε δεν θα έχει άλλη επιλογή!» είπε γελώντας.

Ο 22χρονος Ισπανός δεν έχει καμία αμφιβολία για τη θέση που κατέχει ο Marc Márquez στην ιστορία του MotoGP. Μάλιστα, τον τοποθετεί στο ίδιο επίπεδο με τον Valentino Rossi, θεωρώντας τους δύο κορυφαίους αναβάτες όλων των εποχών.

«Είναι ο καλύτερος αναβάτης των τελευταίων 15 χρόνων. Ίσως τα 15 χρόνια να είναι λίγο υπερβολικά, αλλά κάπου εκεί. Βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον Rossi. Είναι οι δύο κορυφαίοι όλων των εποχών. Τους βάζω στην ίδια θέση», δήλωσε.

Στη συνέχεια, εξήγησε τη διαφορετική επίδραση που είχαν οι δύο θρύλοι του αθλήματος, τόσο στην πίστα όσο και έξω από αυτήν.

«Πιστεύω ότι ο Marc τα έδωσε όλα μέσα στην πίστα, ενώ ο Valentino είχε τεράστια απήχηση στα μέσα ενημέρωσης. Ο Rossi κέρδιζε το κοινό όπου κι αν αγωνιζόταν. Επιπλέον, έτρεχε σε μια αρκετά διαφορετική εποχή. Ο Marc, όμως, έχει αντιμετωπίσει τους καλύτερους αναβάτες στην ιστορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος, με εξαίρεση τον Stoner, με τον οποίο δεν αγωνίστηκε ποτέ. Βρέθηκε απέναντι σε όλους τους μεγάλους, όπως οι Pedrosa, Lorenzo και Valentino, και τους νίκησε. Έχει πετύχει πάρα πολλά μέσα στην πίστα, ίσως πολύ περισσότερα απ’ όσα έχει καταφέρει έξω από αυτήν».

Όσο για το υποθετικό ερώτημα μιας μονομαχίας ανάμεσα στον Casey Stoner και τον Marc Márquez, ο Acosta δεν παίρνει θέση.

«Είναι δύσκολο να πούμε ποιος θα κέρδιζε, γιατί την εποχή του Casey σχεδόν δεν παρακολουθούσα τους αγώνες. Πιστεύω, πάντως, ότι θα ήταν μία από τις πιο αμφίρροπες μάχες που θα μπορούσαμε να δούμε τα τελευταία δέκα χρόνια».

Οι συγκρίσεις ανάμεσα στον Pedro Acosta και τον Marc Márquez είναι πλέον συνηθισμένες. Πολλοί βλέπουν στον νεαρό Ισπανό τον διάδοχο του συμπατριώτη του, τόσο για το ταλέντο όσο και για την αγωνιστική του προσέγγιση. Ο ίδιος, ωστόσο, θεωρεί ότι οι δυο τους έχουν αρκετές διαφορές.

«Είναι τιμητικό να σε συγκρίνουν με έναν αναβάτη που έχει προσφέρει τόσα πολλά στο άθλημα και έχει πετύχει τόσες επιτυχίες μέσα στην πίστα. Ωστόσο, πιστεύω ότι είμαστε δύο αρκετά διαφορετικοί άνθρωποι, παρά τις όποιες ομοιότητες μπορεί να έχουμε. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο ένα στοιχείο στο οποίο διαφέρουμε. Θα έλεγα ότι είναι ο χαρακτήρας μας», σημείωσε.

Μάλιστα, ο Acosta αποκάλυψε ότι αρκετοί τον έχουν συγκρίνει περισσότερο με τον Jorge Lorenzo παρά με τον Márquez, κυρίως λόγω της προσωπικότητάς του.

«Μου έχουν πει πολλές φορές ότι μοιάζω στον Lorenzo, ιδιαίτερα ο Albert (Valera, μάνατζέρ του και μάνατζερ του Lorenzo). Στην αρχή, μου έλεγε συχνά ότι ήμουν ο “δεύτερος Lorenzo” του. Αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό. Αυτή είναι και η ομορφιά της δημοσιότητας: οι άνθρωποι σε γνωρίζουν γι’ αυτό που πραγματικά είσαι και μπορούν να αποφασίσουν αν θέλουν να σε ακολουθούν, αν τους αρέσεις ή όχι. Αυτό είναι κάτι που αφήνεται στην κρίση του καθενός. Είναι, όμως, προτιμότερο να σε γνωρίζουν και να σε αγαπούν ή να σε αντιπαθούν γι’ αυτό που πραγματικά είσαι, παρά για έναν φανταστικό χαρακτήρα», εξήγησε.

Και πρόσθεσε, κλείνοντας με μια αναφορά στη σχέση των αναβατών με το κοινό:

«Το σημαντικότερο, ιδιαίτερα για τους φιλάθλους που δεν έχουν τη δυνατότητα να βρίσκονται στο paddock κάθε αγωνιστικό Σαββατοκύριακο, είναι ότι μπορούν να γνωρίσουν τον αναβάτη όπως πραγματικά είναι. Είναι πολύ εύκολο να φοράς μια μάσκα, αλλά κάποια στιγμή αυτή πέφτει».