Αποκλειστική συνέντευξη στην Άνα Καρράσκο από την Στεφανία Παντελιδάκη κατά τον έβδομο γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Superbikes, στην πίστα του Μιζάνο. 

Η Άνα Καρράσκο (#22) δεν είναι μόνο αναβάτρια μοτοσυκλέτας ταχύτητας. Είναι σημείο αναφοράς, είναι δύο φορές Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, είναι μαχήτρια και “φοίνικας”.

Δεν είναι τυχαίες οι λέξεις που επέλεξα. Καθεμιά αποτυπώνει τον τίτλο σε ξεχωριστά κομμάτια της ιστορίας της, που μαζί συνθέτουν το πορτρέτο της. Τα κομμάτια που την έφτασαν να αγωνίζεται φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbikes στην κατηγορία Supersport με την εργοστασιακή Honda και με ήδη δύο Παγκόσμια Κύπελλα στις πλάτες της - μεικτό και γυναικών.

Από πέρυσι η Άνα Καρράσκο αγωνίζεται με Honda CBR600RR στο WorldSSP

Σημείο αναφοράς 

Η Άνα Καρράσκο γεννήθηκε και μεγάλωσε στην νοτιοανατολική Ισπανία, στην Μούρθια. Σε μια οικογένεια που αγαπούσε τον κόσμο της μοτοσυκλέτας καθώς ο πατέρας της, Αλφόνσο Καρράσκο, ήταν μηχανικός του Χοσέ Ντάβιντ ντε Χέα και επισκεπτόντουσαν συχνά την Χερέθ για να παρακολουθήσουν τον αγώνα του MotoGP.

Ξεκίνησε από την πολύ μικρή ηλικία των τριών ετών να οδηγεί μοτοσυκλέτα. Ανάμεσα από τα τρία αδέρφια - μια αδερφή και έναν αδερφό - ο πατέρας τους είχε δώσει την επιλογή να δοκιμάσουν αν τους άρεσε ο μοτοσυκλετισμός.

Η Άνα ήταν το μόνο παιδί που δεν είπε «αυτό δεν είναι για εμένα» και κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία της. Αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα και πήρε διακρίσεις, καταλήγοντας να είναι η πρώτη γυναίκα που κερδίζει βαθμούς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM CEV Repsol 2011 μετατρέποντας το χόμπι της σε επαγγελματικό αθλητισμό.

Πολλές φορές δίπλα από το όνομα Άνα Καρράσκο, μπορούμε να βάλουμε την πρόταση – Η πρώτη γυναίκα που – και αυτό, ναι, είναι σημείο αναφοράς. Για τη νέα γενιά και για τις γυναίκες που είδαν την καριέρα της και είπαν «μπορώ και εγώ».

Είναι η πρώτη γυναίκα που πήρε βαθμούς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3, είναι η πρώτη γυναίκα που κέρδισε αγώνα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport300 και η πρώτη Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στην ίδια κατηγορία.

Είναι μόνο αυτό όμως; «Η πρώτη γυναίκα που»; Όχι.

Είναι Παγκόσμια Πρωταθλήτρια. Πολλές και πολλοί αναβάτες κερδίζουν βαθμούς και βάθρα, όμως λίγοι είναι αυτοί που κερδίζουν το Πρωτάθλημα, όπως αναφέρει η ίδια για τον Tίτλο του WorldSSP300 του 2018. «Δεν σκεφτόμουν ότι ήμουν γυναίκα και ότι έχω κερδίσει το Πρωτάθλημα. Ήμουν μια πιλότος και είχα πετύχει το όνειρο μου».

Αρχικά νόμιζε ότι είχε χάσει, μέχρι την τελευταία στιγμή δεν γνώριζε αν είχε κερδίσει τον Tίτλο ή όχι. Δεν το περίμενε, είχε τόσο κόσμο γύρω της που ένιωθε πολλά συναισθήματα και ταυτόχρονα τίποτα. Ήταν η καλύτερη μέρα της ζωής της. Όλες οι δικές της προσπάθειες, της οικογένειας της και των ανθρώπων της είχαν αποδώσει μετά από τόσα χρόνια επιμονής και υπομονής. Δεν σκεφτόταν τι θα ερχόταν μετά, το ότι ήταν γυναίκα και ότι είχε κερδίσει το Πρωτάθλημα. Σκεφτόταν ότι ήταν μια πιλότος που μόλις είχε πετύχει το όνειρο της. 

Στο τέλος όμως, όπως ανέφερε, πρέπει να το προσπεράσεις. Φεύγει κατευθείαν ο «θόρυβος» της χαράς. Ανεβαίνεις στο βάθρο και μετά πρέπει να πας στα γραφεία των δημοσιογράφων, να δώσεις δηλώσεις και να στρέψεις το βλέμμα στον επόμενο στόχο. Η αναφορά της, μια υπέροχη αφορμή να μιλήσουμε παρακάτω για όσα δεν βλέπουν οι θεατές από τη ζωή μιας επαγγελματίας αναβάτριας.

Η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια  

«Καμιά φορά νιώθω ότι δεν απόλαυσα πραγματικά κάποια χρόνια διότι σκεφτόμουν μόνο τι θέλω να πετύχω και όχι τη στιγμή»

Αυτή ήταν η απάντηση που έδωσε όταν τη ρώτησα τι θα έλεγε στην Άνα πριν ξεκινήσει την αγωνιστική της καριέρα. Δεν στάθηκε στους Τίτλους και στις νίκες, αλλά η σκέψη της γύρισε σε κάτι πολύ προσωπικό: στο πόσο γρήγορα η διασκέδαση μετατρέπεται σε ευθύνη και ξεκινούν οι απαιτήσεις. Η συμβουλή που έδωσε στη μικρή εαυτή της, δεν αφορά μόνο το να απολαμβάνει περισσότερο τη στιγμή, είναι αποτέλεσμα όλων όσων έζησε στην πορεία και κυρίως όσων ο κόσμος δεν βλέπει πίσω από ένα βάθρο ή έναν πανηγυρισμό. 

Στα «ήρεμα» χρόνια που υπήρχε χρόνος για απόλαυση, σκεφτόταν το μέλλον. Έβλεπε το βουνό που έπρεπε να διανύσει για να φτάσει στην κορυφή και όχι τη θέα που είχε φθάσει ήδη, το σήμερα που ζει. Είχε μάτια μόνο για τους στόχους, τους οποίους πέτυχε, ανεβάζοντας ακόμη παραπάνω τον πήχη.  

Μέσα από αυτό που θα άλλαζε πλέον, το να απολαύσει παραπάνω τη στιγμή, κατάφερε να στεφθεί δυο φορές Παγκόσμια, το 2018 όταν κέρδισε το Πρωτάθλημα Supersport300 και το 2024 όταν ήταν η πρώτη κάτοχος Τίτλου του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Γυναικών WorldWCR. 

Δίνει όμως και παραπάνω υποχρεώσεις, κάτι που ο κόσμος δεν βλέπει. Όλοι οι αγωνιζόμενοι που παρακολουθούμε δεν έχουν στο πρόγραμμα τους μόνο τη στιγμή που τους βλέπουμε εμείς, αλλά ένα παγόβουνο με δουλειές. Κοινωνική δικτύωση, αφοσίωση στους θαυμαστές και μια ολόκληρη εργοστασιακή εταιρία, οπότε η πίεση αυξάνεται. Είναι μια πραγματική δουλεία, όπως αναφέρει η Άνα, και κάποιες φορές πρέπει να κάνεις κάτι που ίσως δεν θα ήθελες.

 «Είναι πολλά αυτά που δεν φαίνονται. Προσπαθούμε να τα δείξουμε μέσα από τα κανάλια μας αλλά δεν αρκεί. Είναι τα άτομα της ομάδας που αγωνίζεσαι, η ομάδα προπόνησης, οι φυσικοθεραπείες, το ότι όταν είμαστε σπίτι πρέπει να τα κάνουμε όλα μόνοι μας. Αλλά το μεγαλύτερο κομμάτι που δεν φαίνεται είναι οι σκληρές καταστάσεις που πρέπει να ξεπεράσεις, όπως οι αγωνίες, οι τραυματισμοί, τα σκαμπανεβάσματα επιδόσεων διότι είναι δύσκολο να παραμείνεις πάντα κερδισμένος ή να μην έχεις κακές σεζόν».

Όλοι ζητούν κάποιο αποτέλεσμα όμως καμιά φορά τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα θέλουμε, αναφέρει. Εκεί ξεκινάει η πίεση και εκεί ξεκινάει η συμβουλή της Άνα. Μια συμβουλή που μπορεί ο καθένας μας να τη «ντύσει» με τη δική του καθημερινότητα και να λειτουργήσει σύμφωνα με αυτή. “Απόλαυσε το τώρα, θα φτάσεις τους στόχους σου, μην κοιτάς μόνο το αύριο και το χθες.”

Η Μαχήτρια 

Στην ιστορία δεν γράφονται μόνο οι Τίτλοι αλλά και οι στιγμές που μοιάζουν ότι όλα τελείωσαν. Όπως έγινε το 2020 για την Άνα Καρράσκο κατά τη διάρκεια δοκιμών στην πίστα του Εστορίλ στην Πορτογαλία. Η Ισπανίδα υπέστη σοβαρό ατύχημα με μεγάλη ταχύτητα, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα διπλό κάταγμα στη σπονδυλική της στήλη, με τους γιατρούς να φοβούνται ακόμη και για το ενδεχόμενο μόνιμης παράλυσης ποδιών.

Η ίδια δεν το αντιμετώπισε ως τέλος, αλλά όπως κάθε άλλη δύσκολη στιγμή που πρέπει να ξεπεραστεί.

«Το αντιμετώπισα σαν κάτι φυσιολογικό, βλέπω τους τραυματισμούς ως κομμάτι του αθλήματος – του παιχνιδιού».

Χειρουργήθηκε με επιτυχία στην Βαρκελώνη από την ιατρική της ομάδα και υποβλήθηκε σε εντατικό πρόγραμμα αποκατάστασης και φυσικοθεραπείας. Αψηφώντας τα πρώιμα ιατρικά χρονοδιαγράμματα, έκανε μια θαυματουργή επιστροφή μόλις οκτώ μήνες αργότερα. 

«Φυσικά, ο τραυματισμός στην πλάτη ήταν κάτι μεγαλύτερο διότι μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή και να τερματίσει την καριέρα σου. Ένιωθα καλά ωστόσο και κανένας δεν με πίεσε, ήταν όλοι στο πλευρό μου. Η ομάδα μου και οι χορηγοί, μου είπαν πάρε τον χρόνο σου να αναρρώσεις και συνεχίζουμε την επόμενη σεζόν».

Ίσως αυτή η απάντηση να εξηγεί καλύτερα γιατί έχει κατακτήσει δυο Παγκόσμιους Τίτλους και γιατί την ονομάζω μαχήτρια. Με τη ψυχραιμία της και την εμπιστοσύνη του κύκλου της, οκτώ μήνες αργότερα όχι απλώς επέστρεψε στη δράση, αλλά ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στον αγώνα WorldSSP 300, τον Μάιο ‘21, στο Μιζάνο.

Φοίνικας 

Κάποιοι αναβάτες και αναβάτριες έχουν χτίσει την καριέρα τους μέσα από τις νίκες, άλλοι τη χτίζουν μέσα από την επιστροφή τους. Η Άνα Καρράσκο ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, σαν τον μυθικό φοίνικα που γεννιέται ξανά από τις στάχτες του.  

Από το 2014 έως το 2016 δεν είχε καταφέρει να ολοκληρώσει σεζόν στα πρωταθλήματα Moto2 και Moto3, αλλά αντί να λυγίσει, επέστρεψε πιο δυνατή και το 2018 έγραψε ιστορία κατακτώντας το Παγκόσμιο WorldSSP300.

Λίγα χρόνια αργότερα, ο σοβαρός τραυματισμός στη σπονδυλική στήλη απείλησε την καριέρα της. Και όμως, επέστρεψε, γράφοντας ξανά ιστορία κατακτώντας το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών το 2024.

Όταν τη ρώτησα ποια από τις δυο επιστροφές – επιτυχίες θεωρεί σημαντικότερη, δεν διάλεξε καμία.

Οι μεγάλες στιγμές δεν υπάρχουν χωρίς τα βήματα που προηγήθηκαν. Κάθε στιγμή, μικρότερο βήμα, δυσκολία, επιστροφή και νίκη είναι εξίσου σημαντικά διότι είναι τα θεμέλια του Tίτλου. 

«Για εμένα ότι έκανα ήταν πολύ σημαντικό. Φυσικά είναι σημαντική η νίκη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος SSP300 αλλά για να φτάσεις εκεί, πρέπει να κάνεις πολλά πράγματα πριν. Δεν μπορείς να κερδίσεις Παγκόσμιο Τίτλο αν δεν κάνεις μικρότερα βήματα πριν. Οπότε ναι το SSP300 ήταν σημαντικό, αλλά το ίδιο σημαντικό ήταν και η πρώτη μου νίκη αγώνα. Οπότε έχω τα πάντα στο ίδιο επίπεδο. Είτε είναι ο Τίτλος είτε η νίκη στο Μιζάνο μετά τον τραυματισμό».

Γι’ αυτό και ο χαρακτηρισμός Φοίνικας. Αναγεννήθηκε δυο φορές και εκεί που η πορεία της έμοιαζε να σταματά, εκείνη έβρισκε τον τρόπο να ξεκινήσει από την αρχή. Και τελικά οι αγαπημένες στιγμές της Ισπανίδας, δεν είναι μόνο όσες είδαμε σε χρονόμετρα και βάθρα αλλά όσες προηγήθηκαν – πίσω από τον φακό – και την έχτισαν ως άνθρωπο, σημείο αναφοράς, Παγκόσμια Πρωταθλήτρια, μαχήτρια και φοίνικα.